"Last night (Saturday night, June 13th), in the Kabbalah Center International, Los Angeles, 350 attendees prayed and meditated for people of Iran, who are fighting to establish their human dignity. As Rav Berg says, human dignity is the first step toward unconditional love and the key to ending the pain and suffering in the entire world."

Labels: خبر

Labels: خبر

چهار سال پیش وقتی به دنبال چاپ کتاب "گزیدۀ ادبیات معاصر اسرائیل" بودم از طریق یکی از بهترین دوستانم با پروفسور امنون نتصر آشنا شدم. او یکی از ایران‌شناسان خوش‌نام و بی‌شک برجسته‌ترین پژوهش‌گر تاریخ دوهزار و پانصد سالۀ یهودیان ایران بود و وقتی حاضر شد که پیش‌نویس کتابم را بخواند و برایش مقدمه‌ای بنویسد انگار دنیا را به من داده‌بودند.
امنون نتصر در سال 1934 در رشت به دنیا آمد و در سال 1950 با خانواده‌اش به اسرائیل مهاجرت کرد. او در سال‌های 50 سردبیری چند نشریۀ فارسی در تل‌آویو را به عهده داشت و چند سالی هم مجری و برنامه ساز و تهیه‌کنندۀ برنامه‌های صدای فارسی رادیو اسرائیل و از بنیان گزاران آن بود. نتصر بعد از دریافت لیسانس در رشتۀ خاورمیانه و روابط بین‌المللی از دانشگاه عبری اورشلیم به تحصیلات خود در دانشگاه کلمبیا در زمینۀ ایران‌شناسی، زبان‌های هند و اروپایی و زبان‌ و ادبیات سامی ادامه داد و موفق به دریافت دکترا در این رشته‌ها شد.

او در سال 1970 به اسرائیل بازگشت تا به دانشگاه عبری اورشلیم برای تأسیس دپارتمان مطالعات ایران یاری دهد و همزمان پژوهش‌های خود را در زمینۀ تاریخ یهودیان ایران و زبان‌ها و لهجه‌های متفاوت‌شان (فارسیهود) آغاز کرد. او برای تکمیل مطالعاتش چند بار به ایران مسافرت کرد و برای یافتن یهودی‌های ایران و آثار باقی‌مانده از آنها تا دوردست‌ترین روستاها رفت. او استاد افتخاری چند دانشگاه معتبر از جمله دانشگاه کالیفرنیا بود.
امنون نتصر هفتۀ پیش در سن 74 سالگی در مرکز درمانی دانشگاه کالیفرنیا چشم از جهان فرو بست. تا کنون از او چندین کتاب و صدها مقاله منتشر شده‌است.

روانش شاد

Labels: خبر

دوستانی که مسائل سیاسی خاورمیانه را دنبال می‌کنند حتماً "اویگدور لیبرمن" وزیر جنجالی امور استراتژیک اسرائیل را می‌شناسند. او که رئیس حزب "اسرائیل خانۀ ما" ست تا قبل از پیوستن به کابینه یکی از افراطی‌ترین راست‌گراها محسوب می‌شد ولی این روزها به خاطر مواضعش در مورد کنفرانس آناپولیس که قرار است به زودی با شرکت نمایندگان اسرائیل و فلسطین(بخش فتح) و کشورهای عرب برگزار شود تبدیل به چوب دو سر فلان شده. چپی‌ها او را متهم می‌کنند که مانعی بر سر راه کنفرانس صلح است و در قبحش امروز پوسترهای بزرگی در سطح شهرهای بزرگ پخش کرده‌اند که او را در کنار رئیس جمهور محبوب نشان می‌دهد و زیرش نوشته:
"مخالفان آناپولیس، اتحاد علیه مذاکرات صلح"
راستی‌ها هم از دستش شاکی‌اند که در کابینه مانده و استعفا نمی‌دهد و پوسترهایی به دو زبان عبری و روسی با مضمون: " امنیت - نه. اورشلیم - نه. صندلی- بله." چاپ کرده‌اند که اشاره‌ای‌ست به شعارهای انتخاباتی حزب لیبرمن. حالا پیدا کنید پرتقال فروش را.

Labels: خبر

Labels: خبر

Labels: خبر

Labels: خبر

Labels: خبر

چند روزی ست تعداد قابل توجهی از بر و بچه های بخش فارسی بی بی سی به اسرائیل آمده اند تا گزارش مفصلی تهیه کنند. این ها به جز مصاحبه ها و گزارش هایی که برای رادیو انجام می دهند خاطرات روزانۀ سفرشان را هم در وبلاگ بی بی سی می نویسند که برای من خیلی جالب بود. صدها عکس هم گرفته اند و در فلیکر گذاشته اند.

Labels: خبر

Labels: خبر

Labels: خبر

Labels: خبر

Teapacks - Push the button (Eurovision 2007 Song)

پارسال اگر خاطرتان باشد آن قدر دربارۀ یورو-ویژن نوشتم که از دماغ همه درآمد. امسال اتفاق جالبی افتاده، چند روز پیش ترانۀ اسرائیلی که قرار است در این مسابقات شرکت کند بین چهار ترانه از گروه "تی‌پَکس" انتخاب شد. هنوز دو روز نگذشته گردانندگان امسال برنامه در فنلاند به سیاسی بودن ترانه اعتراض کرده‌اند(+) و قرار است به زودی جلسه‌ای با مدیران یورو-ویژن برگزار شود تا در مورد پذیرش یا عدم پذیرش آن تصمیم بگیرند. صحبت از این است که این ترانه اشارۀ مستقیم به رئیس جمهور محبوب دارد در صورتی‌که "کوبی اُز" ترانه‌سرا، آهنگ‌ساز و خوانندۀ این ترانه می‌گوید این ترانه به همۀ رهبران دنیا که دستی بر کلید قرمز دارند اشاره می‌کند. هوچی‌گری و سر وصدا راه انداختن در اطراف یک ترانه یکی از ترفند‌‌های تبلیغاتی برای معروف کردن آن و امتیاز جمع کردن است. این ترانه به سه زبان انگلیسی، فرانسه و عبری خوانده می‌شود که ترجمۀ بخش عبری از جمله رَپ آن این است:

کلیدو بزن
پیام‌ها رو سرم خراب می‌شن، موشک‌ها پرواز می‌کنن و تو سرم می‌افتن، دزدها و پلیس‌ها روم می‌دون و می‌پرن و کنه‌بازی در‌می‌آرن، خدایا جوابمو بده، این کابوس زیادی بلنده، وقتی من به زور زنده‌ام و همه منو نشونه گرفتن، واسه خوندن "عمرمو بهت دادم" شاید زود باشه، وای وای- پلیس، وای وای – گروه نجات

ایناهاش توی یورو-ویژن ترانه‌ای بدون "سلام"، قرمز فقط رنگ نیست بیشتر شبیه خونه، دوباره نفسمو حبس می‌کنم که جونم در نره، اینم جنگ اینم جون، بوم بومه که راه می‌افته، بین راکت و ماکت، بین تماشاگر و گزارشگر، بین رباینده و ربودن، بین بارون و هوای شرجی، بحران کم کم بالا می‌گیره، هیچ‌کس هیچ‌کاری نمی‌کنه،
تندروها تندروتر می‌شن و افسرها جدی‌تر، میانه‌روها معتدل‌تر می‌شن، منتظر داده‌ها می‌مونن و می‌گن: همه ناتوانیم

دنیا پر از شیطونایی‌ست که ما رو به شکل مهرۀ شطرنج می‌بینن
و قماربازها با ژتون‌هاشون تصمیم می‌گیرن چی می‌شه
کشتی پر آبه و رهبرا تنبل و بی‌خاصیت
همه به سلامتی می‌گن و با هم غرق می‌شن

شاید این ترانه زیادی تنده باید ترانه‌های نخلی
و آهنگ‌های بیابونی بدون پرچم مثل "من هنوز زنده‌ زنده زنده ام" خوند
و اگه این اوضاعِ وحشت‌ناک ادامه پیدا کنه
اون وقت باید یه چیزی بگم

فایل صوتی اش اینجاست، نظر شما چیست؟

Labels: خبر

یکی از خبرهای امروز روزنامه‌های اسرائیل مربوط به فیلم مستند تازه‌ای‌ست به نام "غار گمشدۀ مسیح" که سازندگانش از پیدا شدن غار محل دفن عیسی مسیح در اورشلیم خبر می‌دهند. اگر این ادعا حقیقت داشته باشد، این یکی از بزرگ‌ترین کشف‌های تاریخ باستان‌شناسی خواهد بود که می‌تواند جهان مسیحیت را تکان دهد. طبق ادعای فیلم‌سازان تابوت‌هایی که حاوی بقایای حضرت مسیح، مریم مادرش و مریم مجدلیه است امروز برای اولین بار در نیویورک در معرض دید عموم قرار خواهند گرفت.
یکی از سازندگان این فیلم که داستان فراز و نشیب‌‌های یک کشف باستان‌شناسی را دنبال می‌کند جیمز کامرون کارگردان معروف تایتانیک است.
داستان از سال 1980 در محلۀ تلپیوت اورشلیم با کشف غاری 2000 ساله که ده تابوت را در خود دارد آغاز می‌شود. روی این تابوت‌ها نام‌های عیسی پسر یوسف، مریم، مریم(مجدلیه) و یهودا پسر عیسی(که ادعا می شود پسر عیسی است) دیده می‌شود.
حقیقت این است که این کشف سال‌هاست انجام شده ولی اولین کسانی که بنا را بر آن گذاشتند که شاید این تابوت‌ها متعلق به عیسی مسیح باشد فیلم‌سازها بودند نه باستان‌شناس‌ها! بعد از آن تحقیق روی این فرض سه سالی طول کشیده که طی آن از بزرگترین دانشمندان، باستان‌شناس‌ها، آمارگرها، عتیقه‌بازها و پژوهشگران DNA کمک گرفته‌شده است.
اما دیروز در یکی از روزنامه‌ها(یدیعوت) مصاحبه‌ای شده‌بود با باستان‌شناسی که ناظر پروژۀ کشف غار در بیست و هفت سال پیش بوده‌ و او آب پاکی را روی دست همه ریخت. پروفسور کلونر گفته: "هیچ دلیل محکمی برای اثبات قطعی این فرضیه وجود ندارد و این‌ها همه ترفندی برای فروش بهتر فیلم است."
به گفتۀ کلونر در زمان بیت‌المقدس دوم صدها غار برای دفن در اطراف اورشلیم وجود داشت ولی خانوادۀ عیسای ناصری چنین غاری نداشت. این غار ظاهراً به خانواده‌ای مرفه تعلق داشته که تا سه چهار نسل در آن دفن شده‌اند. نام عیسی هم در آن زمان بسیار متداول بوده.
لازم به ذکر است که پروفسور کلونر مثل من و شما هنوز فیلم را ندیده‌است، این فیلم قرار است روز 4 مارس از شبکۀ دیسکاوری پخش شود.

Labels: خبر